Po zakończeniu zamorskiej części sezonu MotoGP wraca na Stary Kontynent, gdzie pozostanie aż do połowy września. W tym czasie odbędą się trzy rundy w Hiszpanii, a ten kraj będzie gospodarzem jeszcze czwartego Grand Prix w listopadzie, kończącego sezon.
Pierwszym przystankiem jest Jerez, gdzie odbywa się 40. GP na tym torze: rozegrano tu 37 edycji GP Hiszpanii, jedno Expo 92 GP i jedno GP Andaluzji.
Dane GP
Najtrudniejszy zakręt
Najtrudniejszy zakręt dla układów hamulcowych na Circuito de Jerez – Ángel Nieto to Zakręt 6, nazwany na cześć Dani Pedrosy. Motocykle MotoGP zwalniają z 295 km/h do 65 km/h w trakcie 4,8-sekundowej fazy hamowania, podczas której pokonują 212 metrów.
Aby go pokonać, zawodnicy wywierają siłę 6 kg na dźwignię hamulca Brembo, znoszą przeciążenie 1,5 g, a układ hamulcowy osiąga ciśnienie 12,9 bara.
Dzień Alberto
Grand Prix Hiszpanii sprzed 30 lat zapisało się w historii przede wszystkim jako wyścig, w którym Alberto Puig odniósł swoje jedyne zwycięstwo w klasie 500 cc.
Z pole position ruszał Mick Doohan, jednak w tamtych czasach rezultaty kwalifikacji miały mniejsze znaczenie niż dziś, ponieważ motocykle ustawiały się na starcie po cztery w jednym rzędzie, a nie po trzy. Puig objął prowadzenie już przy pierwszym hamowaniu, a na drugiej pozycji podążał za nim Daryl Beattie.
W kolejnych okrążeniach na czoło stawki wysunął się Luca Cadalora, podczas gdy Puig spadł na czwarte miejsce. Hiszpan nie zamierzał jednak składać broni i dzięki dwóm znakomitym manewrom wyprzedzania podczas hamowania uporał się najpierw z Álexem Barrosem, a następnie z włoskim zawodnikiem.
Ostatecznie wykorzystał także upadek Micka Doohana i jako pierwszy minął linię mety, odnosząc jedyne zwycięstwo w swojej karierze w królewskiej klasie.
Wartość monobloków
Najnowsza generacja monobloków
Obecnie aluminiowe monoblokowe zaciski hamulcowe są standardem w branży motocyklowej, zapewniając wysoki poziom siły hamowania, precyzji dozowania oraz komfortu użytkowania. Współczesne zaciski stosowane w MotoGP są jednak jedynie dalekimi krewnymi konstrukcji z początku lat 90.
Na przestrzeni lat ogromnym zmianom uległy konstrukcja korpusu zacisku, elementy hydrauliczne oraz technologie produkcji. Dzięki tym udoskonaleniom udało się zmniejszyć zarówno masę, jak i gabaryty zacisków, ograniczając masę nieresorowaną motocykla, a jednocześnie jeszcze bardziej poprawić skuteczność i wydajność hamowania.