Po dwóch rundach rozegranych na kontynencie amerykańskim MotoGP przenosi się do Kataru, gdzie odbędzie się czwarta runda sezonu.
Grand Prix Kataru odbyło się dotychczas 21 razy, a w 2021 roku kalendarz uzupełniła dodatkowo runda o nazwie Grand Prix Doha. Jedynym wyjątkiem był sezon 2020, kiedy z powodu pandemii klasa MotoGP nie rywalizowała w Katarze.
Pierwsze Grand Prix Kataru rozegrano w 2004 roku jako czwartą rundę od końca sezonu. W kolejnych latach rola tej imprezy znacząco się zmieniła – od 2007 do 2022 roku, a także w ubiegłym sezonie, katarski wyścig otwierał mistrzostwa świata MotoGP.
SENSIFY to pierwszy inteligentny system hamulcowy, który niezależnie kontroluje wszystkie cztery koła
Dane GP
Według techników Brembo, którzy na co dzień współpracują ze wszystkimi zawodnikami MotoGP, Lusail International Circuit o długości 5,38 km należy do torów o średnim stopniu obciążenia układu hamulcowego.
W sześciostopniowej skali trudności otrzymał ocenę 3, mimo że na jednym okrążeniu znajduje się aż pięć stref hamowania zakwalifikowanych do kategorii High. Są one jednak rozdzielone co najmniej trzema zakrętami, co pozwala układowi hamulcowemu skutecznie się schłodzić.
Łącznie podczas jednego okrążenia zawodnicy korzystają z hamulców przez 33 sekundy, co stanowi około 30% czasu przejazdu.
Najtrudniejszy zakręt
Najbardziej wymagający zakręt dla układu hamulcowego na torze Lusail International Circuit to Zakręt 1, ze względu na poprzedzającą go prostą o długości 1,068 km. Motocykle MotoGP zwalniają z 340 km/h do 92 km/h podczas fazy hamowania trwającej 5,1 sekundy, w trakcie której pokonują 277 metrów. Aby to osiągnąć, zawodnicy wywierają siłę 5,7 kg na dźwignię hamulca Brembo, doświadczając przeciążenia 1,5 g, podczas gdy ciśnienie w układzie hamulcowym osiąga 12,2 bara.
Pod światłami jupiterów
Grand Prix Kataru w 2008 roku przeszło do historii jako pierwszy wyścig MotoGP rozegrany przy sztucznym oświetleniu. Aby zapewnić zawodnikom optymalne warunki do rywalizacji po zmroku, na torze zainstalowano system składający się z 3600 lamp, zasilanych przez 44 generatory.
Pierwszy rząd pól startowych należał w całości do Yamahy. Pole position wywalczył Jorge Lorenzo, a obok niego ustawili się James Toseland i Colin Edwards.
Po starcie prowadzenie objął jednak Dani Pedrosa, który próbował odjechać rywalom. Na piątym okrążeniu wyprzedził go Valentino Rossi, lecz już trzy okrążenia później Włocha pokonał Casey Stoner. Australijczyk na Ducati nie oddał prowadzenia do mety, odnosząc zwycięstwo z przewagą 5,3 sekundy nad Lorenzo.
Rozżarzone tarcze
Nocny charakter wyścigu w Katarze daje kibicom wyjątkową możliwość obserwowania żarzących się podczas intensywnego hamowania karbonowych tarcz hamulcowych. W zawodach rozgrywanych za dnia zjawisko to pozostaje praktycznie niewidoczne z powodu światła słonecznego, nawet na torach szczególnie wymagających dla układu hamulcowego.
Podczas Grand Prix Kataru, odbywającego się po zachodzie słońca, obciążenie cieplne karbonowych tarcz staje się doskonale widoczne. W warunkach dziennych, aby uzyskać ten sam efekt rozżarzenia, temperatura tarcz musiałaby być wyższa o ponad 120°C.
Ewolucja karbonu
Karbonowe tarcze hamulcowe stosowane w Ducati Desmosedici Casey’a Stonera w 2008 roku znacząco różniły się od tych używanych obecnie.
W 2021 roku Brembo wprowadziło do MotoGP wentylowane tarcze hamulcowe, początkowo dostępne w średnicach 320 mm i 340 mm, a już rok później ofertę rozszerzono o wariant 355 mm.
Kanały wentylacyjne poprawiają odprowadzanie ciepła poprzez zwiększenie przepływu powietrza w porównaniu z tarczami pełnymi, co pozwala skuteczniej obniżać ich temperaturę roboczą. Dzięki temu układ hamulcowy zachowuje optymalną skuteczność przez cały wyścig, również w jego końcowej fazie, gdy obciążenia termiczne są szczególnie wysokie.