Pod koniec marca rywalizacja toczyła się na torze Autódromo Internacional do Algarve, natomiast teraz zawodnicy przenoszą się na Circuito Estoril, który gościł już sześć rund Mistrzostw Świata Superbike, obejmujących łącznie 16 wyścigów. Dwie z nich odbyły się w 1988 i 1993 roku, a kolejne trzy zorganizowano w latach 2020–2025, z wyjątkiem 2023 roku, kiedy obiekt nie znalazł się w kalendarzu mistrzostw.
Dane GP
Według inżynierów Brembo, którzy na co dzień współpracują z 12 z 14 zespołów rywalizujących w Mistrzostwach Świata Superbike, Circuito Estoril o długości 4,182 km należy do torów stawiających bardzo wysokie wymagania układowi hamulcowemu.
W pięciostopniowej skali trudności obiekt otrzymał ocenę 4, ponieważ zawodnicy spędzają na hamowaniu 30 procent czasu okrążenia – jest to najwyższy udział spośród wszystkich torów w kalendarzu mistrzostw.
Podczas jednego okrążenia kierowcy 9 razy używają hamulców, poświęcając na to łącznie 28,5 sekundy. Spośród tych stref hamowania dwie zaliczane są do kategorii High, dwie do Medium, a pięć do Low.
Iluzja Davide’a
Przedostatnia runda inauguracyjnego sezonu Mistrzostw Świata Superbike w 1988 roku odbyła się na torze Estoril.
Weekend zdominowała marka Bimota. Stéphane Mertens wywalczył pole position, a następnie motocykle tego producenta zajęły dwa pierwsze miejsca w obu wyścigach. W Race 1 zwyciężył Davide Tardozzi przed Mertensem, natomiast w Race 2 kolejność na mecie była odwrotna.
Po portugalskiej rundzie Tardozzi prowadził w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 80,5 punktu, wyprzedzając Fabrizia Pirovano (74 pkt) oraz Freda Merkela (69,5 pkt). W tamtym okresie za zwycięstwo przyznawano zaledwie 10 punktów.
Mimo to sezon zakończył się triumfem Merkela, podczas gdy Tardozzi ostatecznie spadł na 3. miejsce w klasyfikacji mistrzostw.czas gdy Tardozzi zakończył mistrzostwa na 3. miejscu.
Hamulce Bimota
Motocykle Bimota YB4, na których w 1988 roku ścigali się Davide Tardozzi i Stéphane Mertens, wyposażono w aluminiową ramę typu twin-beam oraz rzędowy czterocylindrowy silnik Yamahy o pojemności 749 cm³.
Za hamowanie odpowiadał układ Brembo składający się z dwóch przednich tarcz o średnicy 320 mm oraz tylnej tarczy o średnicy 230 mm, współpracujących z dwuczęściowymi zaciskami łączonymi czterema śrubami.
W testach przeprowadzanych w tamtym okresie przez branżowe magazyny Bimota YB4 potrafiła wyhamować ze 100 km/h do zera na dystansie zaledwie 36 metrów.
Pięć lat temu
W wyścigu Superpole Race na torze Estoril w 2020 roku motocykle Yamahy całkowicie zdominowały podium. Zwyciężył Toprak Razgatlıoğlu, Garrett Gerloff zajął 2. miejsce, a Michael van der Mark ukończył rywalizację na 3. pozycji. Do dziś pozostaje to jedyny przypadek w historii portugalskiego toru, gdy cały podium zajęli zawodnicy reprezentujący jednego producenta.
W tym samym roku Brembo wprowadziło pompę hamulcową typu push & pull, umożliwiającą obsługę tylnego hamulca palcem wskazującym. Element ten montowany jest przy lewej dźwigni kierownicy i ustawiony pod kątem 180° względem tradycyjnego rozwiązania sterowanego kciukiem, co przekłada się na lepszą modulację siły hamowania oraz większą kontrolę nad dźwignią podczas dohamowań.