Przez długi czas rajdy samochodowe były uznawane za dyscyplinę, w której najlepsze wyniki osiąga się około trzydziestego roku życia. Przekonanie to obalił jednak Kalle Rovanperä, który swoje pierwsze zwycięstwo odniósł w wieku 20 lat i 289 dni (Rajd Estonii 2021), a pierwszy tytuł mistrza świata zdobył mając 22 lata i jeden dzień.
Jednocześnie aż 12 kierowców zdołało wygrać rundę Rajdowych
Mistrzostw Świata po ukończeniu 40. roku życia. Najnowszym członkiem tego grona został Sébastien Ogier, który dokonał tego dzięki zwycięstwu odniesionemu w tym roku w Chorwacji.
Francuz skończy 41 lat w tygodniu poprzedzającym Boże Narodzenie, kiedy sezon będzie już zakończony. Oznacza to, że na wejście do grona dziesięciu najstarszych zwycięzców rajdu WRC będzie musiał poczekać co najmniej do 2025 roku.
Oto Top 10 najbardziej doświadczonych kierowców, którzy wygrali wyścig
10. miejsce Kenneth Eriksson: 41 lat i 83 dni
Szwed odniósł sześć zwycięstw w rundach Rajdowych Mistrzostw Świata. Pierwsze z nich wywalczył w 1987 roku, a ostatnie dziesięć lat później w Rajdzie Nowej Zelandii za kierownicą Subaru Imprezy WRC97. W edycji z 1997 roku objął prowadzenie na jedenastym odcinku specjalnym i utrzymał je aż do mety.
Na podium towarzyszyły mu Fordy Escort WRC prowadzone przez Carlosa Sainza i Juhę Kankkunena, którzy stracili do zwycięzcy odpowiednio 13 i 19 sekund. Oba samochody były wyposażone w hamulce Brembo.
9. miejsce Carlos Sainz: 42 lata i 98 dni
Nazywany „Matadorem” Hiszpan zdobył dwa tytuły mistrza świata, zanim poświęcił się rajdom terenowym. W tej dyscyplinie odniósł cztery zwycięstwa w Rajdzie Dakar i wygrał 47 odcinków specjalnych, korzystając często - podobnie jak wcześniej w WRC - z układów hamulcowych Brembo.
Swoje ostatnie zwycięstwo w rundzie Rajdowych Mistrzostw Świata odniósł podczas Rajdu Argentyny 2004 za kierownicą Citroëna Xsary WRC. Pokonał wówczas identyczny samochód prowadzony przez Sébastiena Loeba o 1 minutę, 32 sekundy i 4 dziesiąte sekundy. Dzięki temu triumfowi poprawił należący wcześniej do Colina McRae rekord 25 zwycięstw w rundach WRC.
8. miejsce Ingvar Carlsson: 42 lata i 107 dni
Mimo że wystartował w 42 rundach Rajdowych Mistrzostw Świata, Szwed przez długi czas nie mógł w pełni rozwinąć skrzydeł z powodu startów prywatnymi samochodami. Jego los odmienił się w 1984 roku, kiedy zaufała mu Mazda.
Odwdzięczył się za to dwoma zwycięstwami w sezonie 1989 - w Rajdzie Szwecji oraz Rajdzie Nowej Zelandii. Ten drugi triumf odniósł po blisko siedmiu godzinach rywalizacji, wyprzedzając o 2 minuty i 42 sekundy Roda Millena, również startującego za kierownicą Mazdy 323 4WD.
7. miejsce Didier Auriol: 42 lata i 219 dni
Mistrz świata z 1994 roku, startujący wówczas dla Toyoty, po raz ostatni zaznał smaku zwycięstwa w Rajdowych Mistrzostwach Świata podczas Rajdu Katalonii 2001 za kierownicą Peugeota 206 WRC. Nad zespołowym kolegą, Gilles'em Panizzim, uzyskał przewagę 23,2 sekundy, co wystarczyło do odniesienia dwudziestego zwycięstwa w karierze.
Aby tego dokonać, potrzebował zaledwie czterech wygranych odcinków specjalnych - o połowę mniej niż Philippe Bugalski, który zwyciężył na ośmiu próbach. Francuz stracił jednak kilka minut z powodu serii awarii, co przekreśliło jego szanse na końcowy sukces.
6. miejsce Kenjiro Shinozuka: 44 lata i 13 dni
Podobnie jak Sainz, Japończyk przez wiele lat rywalizował równocześnie w rajdach samochodowych i Rajdzie Dakar. W przeciwieństwie do Hiszpana przez cały ten okres pozostawał jednak wierny Mitsubishi.
Za kierownicą modelu Galant VR-4 wygrał dwie edycje Rajdu Wybrzeża Kości Słoniowej, w tym ostatnie zaliczane do kalendarza Rajdowych Mistrzostw Świata. W 1991 roku triumfował z przewagą przekraczającą dwie godziny nad drugim zawodnikiem, natomiast rok później do zwycięstwa wystarczyła mu przewaga 1 godziny, 23 minut i 18 sekund nad Bruno Thirym.
5. miejsce Joginder Singh: 44 lata i 70 dni
4. miejsce Pentti Airikkala: 44 lata i 80 dni
Ostatnią rundą sezonu WRC 1989 był Rajd RAC. Miki Biasion i Lancia - budująca w tamtych latach swoją legendę również dzięki hamulcom Brembo - nie pojawili się jednak na starcie, ponieważ zarówno kierowca, jak i producent mieli już zapewnione tytuły mistrzowskie.
Spośród 55 odcinków specjalnych rajdu aż 22 wygrał Fin za kierownicą Mitsubishi Galanta VR-4. Przez większość zawodów ścigał Carlosa Sainza, ale na prowadzenie wyszedł dopiero na trzecim od końca odcinku specjalnym. Problemy Hiszpana pozwoliły Airikkali odnieść zwycięstwo z przewagą 1 minuty i 28 sekund.
3. miejsce Hannu Mikkola: 44 lata i 331 dni
Fin odniósł 18 zwycięstw w rundach Rajdowych Mistrzostw Świata na przestrzeni 13 lat - od 1974 do 1987 roku. Wszystkie swoje ostatnie 10 triumfów wywalczył za kierownicą Audi, z którym w 1983 roku zdobył tytuł mistrza świata.
Patrząc wyłącznie na końcową przewagę nad rywalami, najłatwiejsze zwycięstwo w barwach marki z Ingolstadt odniósł prawdopodobnie w Rajdzie Safari. Prowadząc Audi 200 Quattro, wyprzedził Waltera Röhrla o 17 minut i 15 sekund, a trzeciego zawodnika klasyfikacji o ponad 51 minut.
2. miejsce Bjorn Waldegard: 46 lat i 155 dni
Przez 31 lat Szwed pozostawał najstarszym zwycięzcą rundy Rajdowych Mistrzostw Świata. Jego kariera była niezwykle długa, o czym najlepiej świadczy fakt, że pierwsze zwycięstwo w WRC odniósł w 1975 roku podczas Rajdu Szwecji za kierownicą Lancii Stratos, a ostatnie dopiero w 1990 roku w Rajdzie Safari, prowadząc Toyotę Celicę GT-Four.
Tamten rajd przeszedł do historii ze względu na wyjątkowo wysoki współczynnik odpadnięć. Na starcie stanęło 59 załóg, lecz do mety dotarło zaledwie 10. Waldegård zdominował rywalizację w takim stopniu, że nad drugim zawodnikiem uzyskał przewagę 38 minut, nad trzecim aż 2 godzin i 47 minut, a nad czwartym 4 godzin i 20 minut.
1. miejsce Sébastien Loeb: 47 lat i 331 dni
Rajd Monte Carlo 2022 był debiutem nowej generacji samochodów Rally1. Sébastien Ogier wygrał dwa pierwsze odcinki specjalne, jednak kolejne cztery padły łupem Sébastiena Loeba, który dzięki temu objął prowadzenie w rajdzie.
Zwycięstwo na jedenastym odcinku specjalnym oraz solidne wyniki na kolejnych próbach pozwoliły jednak Ogierowi zakończyć dzień na pozycji lidera. Loeb wygrał jeszcze czwarty od końca odcinek, lecz na następnym stracił cenny czas. Wydawało się, że zwycięstwo jest już w zasięgu Ogiera, jednak na przedostatnim odcinku specjalnym przebił on lewą przednią oponę, tracąc jednorazowo 34 sekundy.
Dla Loeba był to 80. triumf w Rajdowych Mistrzostwach Świata, ósme zwycięstwo w Rajdzie Monte Carlo, a zarazem pierwsze odniesione za kierownicą Forda Pumy wyposażonego w hamulce Brembo.