To wyścig, który potrafi zdefiniować cały sezon, a być może nawet znacznie więcej – mowa oczywiście o 24-godzinnym wyścigu Le Mans, którego 94. edycja odbędzie się w dniach 10–14 czerwca. Od pierwszej odsłony w 1923 roku organizatorem imprezy jest Automobile Club de l’Ouest (ACO) – stowarzyszenie liczące ponad 40 tysięcy członków, których łączy pasja do sportów motorowych.

W rzeczywistości wydarzenie rozpoczęło się już 5 i 6 czerwca, kiedy na Place de la République w centrum miasta Le Mans, położonego w departamencie Sarthe w regionie Kraj Loary (Pays de la Loire), przeprowadzono tradycyjne kontrole techniczne i administracyjne uczestników.

Według techników Grupy Brembo, którzy na co dzień współpracują z technikami 18 teamów, zgłoszonych do wyścigu - samochodami klasy Hypercar, wszystkimi 19 prototypami LMP2 oraz wszystkimi 25 autami kategorii LMGT3, Circuit de la Sarthe o długości 13,626 km wymaga użycia hamulców w 11 z 21 zakrętów.

Średnio kierowcy klasy Hypercar korzystają z hamulców przez 43,5 sekundy na okrążeniu, co stanowi około 20 procent czasu przejazdu jednego okrążenia. Maksymalne przeciążenie osiągane podczas hamowania wynosi 3 g, natomiast suma sił wywieranych na pedał hamulca we wszystkich 11 strefach hamowania odpowiada 757 kilogramom na jedno okrążenie.

Na każdym okrążeniu kierowcy używają hamulców przez co najmniej 5 sekund w pięciu miejscach. Pod względem obciążenia pedału, ciśnienia w układzie i siły hamowania najbardziej wymagający jest Zakręt 8, z wartościami wynoszącymi odpowiednio 91 kg, 76 barów i 6 900 kW. 

Hamowanie w Zakręcie 9 (Virage Mulsanne) zajmuje drugie miejsce z przeciążeniem wynoszącym 2,6 g, obciążeniem pedału 90 kg i siłą hamowania 6 800 kW. Warto również zwrócić uwagę na dane dotyczące Zakrętu 14 (Virage Porsche), gdzie mimo spadku prędkości o zaledwie 77 km/h hamowanie wymaga 222 metrów i 3 sekund.

Na przestrzeni ponad stu lat historii hamulce stosowane w samochodach rywalizujących w 24-godzinnym wyścigu Le Mans przeszły niezliczone etapy rozwoju. Brembo zadebiutowało na francuskim klasyku w latach 80., dostarczając układy hamulcowe kilku prywatnym zespołom.

Prawdziwy przełom nastąpił jednak w 1989 roku, gdy 14-calowe wentylowane tarcze i zaciski Brembo trafiły do Saubera-Mercedesa C9, który zajął pierwsze i drugie miejsce w wyścigu. Samochód ten osiągał prędkość 400 km/h, co FIA uznała za zbyt wysoką wartość. W efekcie już w kolejnym roku na prostej Mulsanne pojawiły się dwie szykany, mimo imponującej skuteczności hamulców Brembo.

Wygranie 24 godzin Le Mans jest rezultatem wyjątkowego osiągnięcia, jednak jeszcze trudniejsze jest powtórzenie takiego sukcesu. Dlatego zdobycie przez Brembo zwycięstwa w około 30 z ostatnich 35 edycji tego legendarnego wyścigu stanowi dowód jego ogromnej przewagi technologicznej. Tym bardziej że triumfy te odniesiono przy wykorzystaniu samochodów ośmiu różnych producentów.

To nie pomyłka – aż ośmiu marek, począwszy od pierwszego zwycięstwa odniesionego w 1989 roku przez zespół Sauber Mercedes, który w tej samej edycji zajął również drugie miejsce. Od tamtej pory hamulce Brembo prowadziły do zwycięstw samochody niemieckich, japońskich, francuskich, włoskich i brytyjskich producentów.