Druga w sezonie runda Formuły 1 we Włoszech: po Imoli, która w maju gościła Grand Prix Emilii-Romanii, teraz czas na Monzę.
Historyczny tor w Brianzy dzierży rekord pod względem liczby rozegranych wyścigów mistrzostw świata Formuły 1 - odbyły się tu aż 74 Grand Prix, więcej niż w Monako (71) i na Silverstone (60).
W ubiegłym roku wymieniono 78 000 m² asfaltu, wykorzystując zrównoważone i podatne na recykling materiały, a modernizacja objęła również system odwodnienia, tarki oraz strefy wyjazdowe. Nowsze prace koncentrowały się na poprawie doświadczeń kibiców - zwiększono pojemność trybun oraz stworzono ekskluzywną strefę hospitality mieszczącą 1 500 gości.
Dane GP
Według inżynierów Brembo, którzy ściśle współpracują ze wszystkimi zespołami Formuły 1, tor Autodromo Nazionale Monza o długości 5 793 metrów należy do najbardziej wymagających obiektów dla układu hamulcowego. W pięciostopniowej skali trudności otrzymuje maksymalny indeks 5, ponieważ pięć z siedmiu stref hamowania na okrążeniu zalicza się do kategorii „Hard”.
W tych pięciu strefach kierowcy doświadczają przeciążeń wynoszących co najmniej 3,8 g, a nacisk na pedał hamulca przekracza 120 kg.
Na jednym okrążeniu Monzy hamulce są używane przez niespełna 9,25 sekundy.
Nie przegap...
sensify
SENSIFY to pierwszy inteligentny system hamulcowy, który niezależnie kontroluje wszystkie cztery koła
Najtrudniejszy zakręt
Najtrudniejszy zakręt dla układu hamulcowego na Autodromo Nazionale Monza to Zakręt 1, lepiej znany jako szykana Rettifilo: samochody zbliżają się do niego z prędkością 337 km/h i zwalniają do 89 km/h w ciągu 2,75 sekundy, pokonując w tym czasie 129 metrów.
Kierowcy doświadczają przeciążeń sięgających 4,7 g i wywierają nacisk 162 kg na pedał hamulca. Wymagana moc hamowania osiąga 2 715 kW.
Rekord prędkości
Spośród 1 140 wyścigów Grand Prix rozegranych od początku mistrzostw świata w 1950 roku Grand Prix Włoch 2003 pozostaje rekordowe pod względem najwyższej średniej prędkości osiągniętej przez zwycięzcę. Michael Schumacher pokonał 53 okrążenia (306,72 km) w czasie 1 godziny, 14 minut i 19,838 sekundy, uzyskując średnią prędkość 247,586 km/h.
Ten imponujący wyczyn był możliwy dzięki umiejętnościom niemieckiego kierowcy, potężnej mocy silnika V10 napędzającego Ferrari F2003-GA oraz zaciskom i tarczom Brembo, które zapewniały niezmiennie skuteczne hamowanie od startu aż do mety.
Znajdź najlepsze rozwiązanie dla swojego samochodu
Początek legendy
Grand Prix Włoch 1975 na zawsze zapisało się w pamięci każdego kibica Ferrari, ponieważ oznaczało powrót chwały do Maranello.
Po zdobyciu tytułów mistrza świata kierowców i konstruktorów w 1964 roku Ferrari przechodziło trudniejszy okres, wygrywając zaledwie 13 Grand Prix w ciągu kolejnej dekady. Ta posucha dobiegła końca podczas Grand Prix Włoch 1975: dzięki trzeciemu miejscu Niki Lauda matematycznie zapewnił sobie tytuł mistrza świata kierowców, a zwycięstwo jego zespołowego kolegi Claya Regazzoniego przypieczętowało mistrzostwo świata konstruktorów dla Ferrari.
Unikalne partnerstwo
Na podwójny triumf zapracowało również Ferrari 312T, wyposażone w poprzecznie montowaną skrzynię biegów oraz 12-cylindrowy silnik rozwijający 495 KM przy 12 200 obr./min.
To właśnie ten bolid był pierwszym samochodem Formuły 1 wykorzystującym komponent hamulcowy Brembo - konkretnie żeliwne tarcze hamulcowe tej marki.
Z okazji półwiecza współpracy w lipcu Frederic Vasseur odwiedził Brembo: „To partnerstwo zbudowane na pasji, innowacji i osiągach - wartościach, które opowiadają historię wspólnych doświadczeń i wspólnych celów”.