Grand Prix Austrii odbyło się dotąd 37 razy, począwszy od 1964 roku, gdy wyścig rozegrano na torze Zeltweg. Na drugą edycję trzeba było jednak czekać aż do 1970 roku, a od tego momentu zawody regularnie gościły w kalendarzu aż do 1987 roku.

Później rywalizacja przeniosła się na tor A1 Ring, przemianowany następnie na Red Bull Ring. W przeciwieństwie do MotoGP bolidy Formuły 1 nie pokonują szykany znajdującej się mniej więcej w połowie prostej pomiędzy zakrętami nr 1 i 3.

Według techników Brembo, którzy ściśle współpracują ze wszystkimi kierowcami Formuły 1, tor Red Bull Ring o długości 4,318 km należy do obiektów średnio wymagających dla układu hamulcowego. W pięciostopniowej skali trudności otrzymuje indeks 3, ponieważ każde okrążenie obejmuje 6 stref hamowania, a łączny nacisk wywierany na pedał hamulca wynosi niespełna 650 kg.

Tylko pierwsze trzy strefy hamowania sklasyfikowano jako intensywne (Hard): dwie są średnio wymagające (Medium), a jedna lekka (Light). W trakcie jednego okrążenia kierowcy korzystają z hamulców przez 8,6 sekundy, co odpowiada 13 procentom czasu wyścigu.

Najbardziej wymagającym miejscem dla układu hamulcowego na torze Red Bull Ring jest zakręt nr 3, gdzie bolidy wyhamowują z 306 km/h do 78 km/h w zaledwie 2,58 sekundy, pokonując przy tym 112 metrów.

Ta faza wymaga od kierowców dużego wysiłku: doświadczają maksymalnego przeciążenia na poziomie 4,6 g i muszą wywrzeć nacisk 142 kg na pedał hamulca.

Moc hamowania osiąga 2 355 kW.

Austriaccy kierowcy wygrali 41 wyścigów Grand Prix, co daje ich krajowi 9. miejsce w klasyfikacji narodów, której liderem jest Wielka Brytania z dorobkiem 319 zwycięstw. Jednak tylko raz austriacki kierowca triumfował w domowym Grand Prix.

Nietrudno zgadnąć, że był to Niki Lauda, który wygrał w 1984 roku dzięki wyprzedzeniu Nelsona Piqueta na 40. okrążeniu.

Krótko później McLaren Laudy stracił czwarty bieg i wydawało się, że kierowca będzie zmuszony wycofać się z rywalizacji. Mimo to, zmieniając biegi bezpośrednio z trzeciego na piąty, Lauda zdołał dowieźć zwycięstwo do mety, obejmując przy tym prowadzenie w klasyfikacji mistrzostw świata.